Hoe hou je tijd over die je niet denkt te hebben?

Voor mijn eerste keuzeconsult mocht ik langskomen bij mijn collega Nathalie. We vonden het allebei spannend, ik nog een beetje meer omdat ik geen vooropgezet plan had gemaakt behalve: ik kom naar je toe, we gaan praten over je knelpunten en daar wil ik dan over schrijven.

In mijn hoofd was het echter compleet duidelijk en zoals ik het voor me zag gebeurde het ook. Ik wil een actief consult, niet alleen maar zitten en praten, dus het kwam mooi uit dat Nathalie een energieke hond heeft die best een extra rondje met ons wilde wandelen. Midden in de woonwijk liepen we een park in dat aanvoelde als een bos. Doordat Nathalie een makkelijke prater is en een zeer open persoon kwam het gesprek goed op gang en konden we snel de diepte in.

Wat is nou je grootste struikelblok? Misschien geen gemakkelijke vraag maar ze wist het direct te benoemen: structuur. Gezien ons beroep met onregelmatig rooster en beiden getrouwd met een man die ook onregelmatige diensten werkt snapte ik haar volkomen. Het droombeeld dat je, als je nou maar een vast ritme van elke maandag de keuken poetsen, elke dinsdag de badkamer boenen enzovoorts, zou hebben, dat je huis en leven dan altijd op orde zou zijn is precies dat: een fantasie. 

Nathalie en haar energieke hond

De onregelmatigheid in werk is echter enkel een excuus, want ook na een vroege dienst op maandag zou je best de keuken kunnen poetsen en voor een late dienst op dinsdag de badkamer. Als je dat belangrijk genoeg zou vinden natuurlijk. Maar dat is een keuze die wij beiden niet maken, we poetsen liever zo min mogelijk. Hoe kom je dan van dat beeld af dat je leven zo in elkaar zou moeten zitten?

Volgens mij maken wij het als moeders het onszelf veel lastiger dan nodig is door te kijken hoe goed anderen het altijd voor elkaar lijken te hebben. In plaats van eerlijk zijn houden we liever een masker op en moffelen we de rotzooi nog snel weg in de kast voordat er visite komt. Alleen de mensen die heel dichtbij staan krijgen te zien wat onze werkelijke minpunten zijn en waar we moeite mee hebben. Al zie ik op bijvoorbeeld Instagram wel een soort tegenbeweging van moeders met letterborden waarop uitspraken staan over hoe zwaar het allemaal is, dat is dan weer het andere uiterste.

Moeten we persé kiezen om een bepaald soort moeder te zijn? Kunnen we niet gewoon iemand zijn die meestal niet het huis op orde heeft maar soms echt gek wordt van alle rotzooi? Of een net persoon die alles af en toe even laat versloffen als er andere dingen zijn die veel aandacht vragen? Dat we het gewoon normaal vinden dat het meestal leuk is maar soms ook retezwaar? Of meestal zwaar maar soms ook enorm leuk, afhankelijk van of het moederschap je van nature lastig of soepel afgaat?

Oké terug naar het knelpunt: structuur. Al pratende kwam het erop neer dat vooral een foutloze weekplanning van boodschappen en avondeten een uitdaging vormde. De reden om dit als probleem te bestempelen is dat het op de huidige manier meer geld dan nodig kost. Dit ging op de stapel nog verder uit te diepen punten. Ik kom hier later op terug omdat ik een plan van aanpak voor haar wil maken.

Tot onze grote hilariteit raakten we steeds verder verdiept in het onderwerp op tijd versus te laat komen. Bij elk onderwerp dat we aansneden kwam Nathalie met de opmerking dat ze altijd en overal ruim op tijd aanwezig is en het enorm benauwd krijgt bij het geringste vermoeden dat ze te laat gaat komen. Ze verschijnt standaard een half uur te vroeg op het werk, zit minstens 20 minuten in haar auto te wachten tot een kind klaar is met voetballen en zat voor onze afspraak om 9 uur al een half uur van te voren paraat.
Aan de andere kant schuift ze taken zoals 1 wasrekje afhalen vreselijk voor zich uit omdat ze in haar hoofd heeft dat ze hiervoor een groot stuk aaneengesloten tijd nodig heeft. Ik zei dat ze zo misschien wel 2 uur op een dag ‘verspilde’ met wachten, maar zelf zei ze nou maak daar maar gerust 4 uur van. Dat was best een schokkende ontdekking toen we het hardop uitspraken. 

Nu geloof ik niet dat dit een probleem hoeft te zijn als je er zelf verder geen last van hebt en de verloren tijd niet nodig hebt voor iets anders. Maar de andere helft van onze gesprekken ging over alle kleine losse taakjes die dagelijks op haar bord liggen en waar ze niet aan toe komt. Die voelen voor haar aan als onoverkomelijk en absoluut niet in te passen in de momenten die ze overheeft omdat ze kant en klaar zit en eigenlijk nog lang niet de deur uit hoeft.

Als ik zelf een kwartier voordat ik kinderen uit school moet gaan halen thuis kom, ren ik heel vaak naar zolder om nog snel een was op te ruimen. Ik weet namelijk dat ik daar maximaal 15 minuten over doe en ik weet ook dat ik er later op de middag vast geen zin meer in heb. Laatst had ik ’s ochtends 10 minuten over voordat we weg moesten en heb ik nog snel uien en knoflook gesneden om ’s avonds soep te maken. Toen we aan het eind van de dag 2 uur later dan gepland terugkwamen had ik eigenlijk echt geen zin meer om soep te maken. Het is dat ik die dingen al kant en klaar in een bakje in de koelkast had staan waardoor ik alsnog besloot het toch maar te doen.
Ik plak zo veel mogelijk kleine taakjes in momenten waar ik een klein beetje tijd over heb. Die momenten zou ik anders toch maar op m’n telefoon zitten scrollen en door de losse taakjes af te vinken creëer ik op andere tijdstippen een langer aaneengesloten tijdsslot waarin ik iets kan doen waar ik echt blij van wordt. 

Voor mij persoonlijk is dat tijd om te sporten, lezen en schrijven. Voor Nathalie is dat tijd om uitgebreid met haar hond te wandelen (zonder op de achtergrond in je gedachten alle dingen die je eigenlijk nog zou moeten doen) en wat vaker op bezoek gaan bij een eenzaam familielid. Als je voor ogen kunt houden welk doel je wilt bereiken met het gestructureerder inplannen van je tijd dan heb je meer kans van slagen. De keuze is aan jou of het knelpunt groot genoeg is om er daadwerkelijk wat aan te willen veranderen en of je een doel voor ogen hebt waarvoor de verandering je tijd, energie, rust of ruimte op gaat leveren. 

KIES er voor om een oplossing te zoeken voor iets waar je een probleem mee hebt, ook al denk je dat dit bij je persoonlijkheid hoort of heb je dit altijd al zo gedaan. Weet dat je kunt veranderen.
Laat daarentegen dingen los die anderen een probleem vinden maar waar je zelf niet mee zit. 

KIJK hoe lang een taak eigenlijk duurt. Dit kun je doen door een paar dagen al je activiteiten te timen en op een blaadje te schrijven of een notitie in je telefoon te maken. 

Voer voortaan taken die minder dan 2 minuten in beslag nemen altijd direct uit. De tijd die het kost om later na te denken of en wanneer je dit taakje alsnog uit gaat voeren kost meer tijd dan wanneer je het direct had uitgevoerd. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *