Een minimalistische kinderverjaardag

We zijn nooit zo van de enorm grote verjaardagscadeaus voor onze kinderen geweest. Alhoewel Novi een keer een sjoelbak heeft gekregen. Die was zo groot dat ik hem in kranten had verpakt. (Dat hij maar een paar euro via marktplaats was zeggen we er niet bij.)

Voor Tula en Pepa geldt dat de meeste grote speelgoeditems al aanwezig zijn in dit huishouden. De gebruikte fietsen staan op voorraad in de schuur als ze een maatje groter nodig hebben, we hebben al 10 jaar een reuze trampoline in de achtertuin en Pepa kreeg voor haar 1e verjaardag een tweedehands schommelset waar iedereen plezier van heeft. Maar dat zijn eigelijk dingen die ze anders toch wel zouden krijgen.

Vorig jaar had Novi als wens een nieuwe fiets. Nou doen wij niet aan nieuwe fietsen. Aangezien we geen auto hebben is de fiets ons hoofdvervoermiddel en ze staan dus altijd in weer en wind buiten voor de deur. Daarnaast staan onze fietsen dagelijks bij school, supermarkt, stad, werk etc., hoe mooier de fiets hoe meer kans dat hij gepikt wordt.

Maar Novi wilde dolgraag een rode transportfiets. Na maanden internet in de gaten houden kwam er maar geen een voorbij die precies aan de eisen voldeed: de juiste maat, met versnellingen, leuk prijsje en een beetje in de buurt op te halen.
Wij hadden een bepaald bedrag in ons hoofd wat we aan een fiets uit wilden geven en Novi besloot zelf om geld voor haar verjaardag te vragen zodat ze een splinternieuw stalen ros kon kopen. Inmiddels fietst ze er al een jaar apetrots op rond, wij betaalden een deel en zij legde de rest bij.

Het jaar daarvoor, toen Novi 10 werd, hadden we voor haar verjaardag haar roze kleuterkamer omgeklust tot wit/grijs/turqoise grote meidenkamer. Inclusief nieuwe vloerbedekking, die daar ernstig aan toe was nadat ik er een paar jaar eerder op van Pepa beviel.

Dit jaar had onze aankomende 12 jarige geen grote wensen meer over. Ja een iPhone, maar die krijgt ze niet. Op haar verjaardag lag er het volgende op tafel: een spijkerbroek (nieuw via marktplaats), 6 paar witte sokken, een zak witte chocolade kruidnoten en een paar nieuwe oorringetjes.

beetje karig zo deze verjaardagscadeautjes

De sokken en broek had ze sowieso gekregen want die waren hard nodig. Ze had 2 passende broeken waarvan 1 met gaten en heel veel sokken waarvan allen met gaten. Dat ze nieuwe oorbellen wilde omdat ze er een kwijt was geraakt bedacht ze de dag voor haar verjaardag. Toen ik met Pepa na de zwemles door de winkel racete voor oorringetjes graaiden we nog een zak kruidnoten mee. Zo leek het tenminste nog iets wat ze ’s ochtends uit te pakken had.

Omdat we eigenlijk wel weten waar we haar een groot plezier mee doen maakte ik een tegoedbon voor een uitje: in de herfstvakantie gaan we naar Corpus in Leiden, een soort interactief museum waar je op ontdekkingsreis kunt door het menselijk lichaam. Dit staat al tijden op ons to do lijstje maar is pas vanaf 6 jaar, dus we laten Pepa thuis.
Als afsluiter gaan we dan ’s avonds eten bij Happy Italy want pizza is Novi’s lievelingseten. Omdat Tula ook heel graag naar Corpus wil kreeg zij eenzelfde tegoedbon vast als vervroegd verjaardagscadeautje. Tegen de tijd dat we daadwerkelijk gaan is ze echt bijna jarig.

Geheel in minimalistische stijl krijgen de meiden dus een uitje voor hun verjaardag, iets wat geen ruimte inneemt en niet opgeruimd hoeft te worden. Maar waar ze hopelijk wel een fijne herinnering aan overhouden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *